Pod koniec tego nużącego wieczoru, przed budynkiem, w którym mieszkała Jiang Lan. - Może wejdziesz na herbatę? - zaprosiła go Jiang Lan. Była kobietą, która wiele w życiu widziała i doskonale rozumiała jego zasady. Jeśli czegoś chciała, po prostu po to sięgała, bez względu na to, o kogo chodziło. - Oboje jesteśmy dorośli, rozumiem, co masz na myśli. - Luan Nian zapalił papierosa. - Ale nie ma potrzeby. Lingmei i tak nie jest moja. Nawet jeśli podpiszemy ten kontrakt, oznac

Po dobrze przespanej nocy Shang Zhitao obudziła się następnego dnia i usłyszała rozmowy dobiegające z salonu. - Może zjemy razem lunch? Przy okazji lepiej się poznamy. - To była Sun Yu. Lubiła zawierać nowe znajomości. - Jasne. Nie umiem gotować, więc mogę odpowiadać za zakupy. - Głos należał do Yuanzhu, którego Shang Zhitao słyszała już wcześniej. Wyskoczyła z łóżka, założyła bieliznę, narzuciła na siebie dużą koszulkę i z uśmiechem otworzyła drzwi. - Planujecie wspólny

Shang Zhitao pchnęła drzwi, sądząc, że w jej ruchu było coś zadziornego i pełnego determinacji. Jednak gdy tylko weszła do środka, zobaczyła Luan Niana rozmawiającego przez telefon z pogodnym wyrazem twarzy. Kiedy zauważył Shang Zhitao z teczką, wskazał na swoje biurko, dając jej znak, żeby ją tam położyła. Cała jej wcześniejsza werwa natychmiast wyparowała, choć w duchu wciąż była gotowa do walki, jakby czekała tylko na sygnał do rozpoczęcia bitwy. Wszystkie jej myśli malow

Shang Zhitao pamiętała o tamtej kawie, więc następnego ranka, zaraz po wyjściu z autobusu, poszła prosto do kawiarni. Wcześniej nigdy nie miała zwyczaju pić kawy. W czasach studenckich, kiedy zakuwała do egzaminów, wypijała najwyżej kilka saszetek kawy rozpuszczalnej, żeby nie zasnąć. Jej tok rozumowania był bardzo prosty - chciała, żeby jej mentorka piła kawę kupioną przez nią, dzięki czemu sama mogłaby z dumą unieść głowę przed wszystkimi. Właśnie zapłaciła i stała, czekaj

Pierwszy dzień w pracy minął Shang Zhitao niemal bezproblemowo, gdyby nie Luan Nian, który doradził jej zmianę pracy. Ale kim była Shang Zhitao? Była osobą, która od dziecka pielęgnowała w sobie pozytywne nastawienie. Jej przygnębienie szybko minęło, choć w duchu zdążyła już przypisać Luan Nianowi etykietki: „trudny”, „dziwny” i „trochę irytujący”. Pomyślała sobie po cichu: Phi! Nie zwolnię się. Dochodziła prawie północ, kiedy Shang Zhitao wróciła do domu, a osiedle spowija

Luan Nian nie chciał tracić czasu na zbędne słowa z Shang Zhitao, więc powiedział krótko: - Przejdźmy do rzeczy. Taki właśnie był - konkretny, szybki i skuteczny. Nie znosił marnowania czasu ani niepotrzebnego przeciągania spraw. Shang Zhitao skinęła głową. - Uczę się teraz projektów działu planowania i są pewne rzeczy, których nie rozumiem, więc chciałam pana o nie zapytać. A przy okazji… chciałabym przeprowadzić z panem wywiad pracowniczy. Wyprostowała się jak uczennic

Kiedy dotarli na miejsce, wszyscy pozostali pracownicy już tam byli. - Oto nasza nowa koleżanka, Shang Zhitao, a jej angielskie imię to Flora - Zhang Ling wstał, by przedstawić ją wszystkim. - Będzie się uczyć od Lu Mi. Liczę na to, że wszyscy otoczycie ją opieką. Shang Zhitao ukłoniła się wszystkim. - Będę polegać na waszej pomocy, starsi koledzy. Mężczyźni i kobiety z działu marketingu byli naprawdę atrakcyjni. Shang Zhitao pomyślała: To chyba jeden z wymogów rekrutacyj

Shang Zhitao siedziała wraz z ponad dwudziestką innych nowo zatrudnionych pracowników. Przed każdym z nich leżał gruby plik umów. Podczas gdy wszyscy pozostali uważnie je czytali, ona od razu przewróciła na ostatnią stronę i złożyła podpis. Zrobiła to tak szybko, że wyglądało to wręcz bezmyślnie. Co tu było do czytania? Sam fakt, że mogła tu pracować, był już czymś wspaniałym. Shang Zhitao była po prostu ogromnie wdzięczna Ling Mei. Światowej klasy agencja reklamowa była got

Shang Zhitao wcześnie rano wsiadła do autobusu. Miasto dopiero się budziło, a autobus sunął przez delikatną mgłę. W uszach miała słuchawki i patrzyła na ulice za oknem. Ludzie mieszkający w tym mieście byli naprawdę pracowici - było jeszcze tak wcześnie, a ulice już wypełniały tłumy spieszących się osób. Ona również była jedną z tych spieszących się osób. Tego dnia miała na sobie białą sukienkę koszulową przewiązaną cienkim jasnobrązowym paskiem, a włosy związała wysoko. Ni

Tamtego roku w Pekinie padało więcej niż zwykle, nawet więcej niż na południu, które Shang Zhi Tao właśnie opuściła. Deszcz padał nieprzerwanie, a ponad warstwą chmur unosiły się smużki obłoków, przez co trudno było stwierdzić, czy widok wyglądał niemal malarsko, czy po prostu sprawiał wrażenie chłodnego i ponurego. Shang Zhi Tao z trudem ciągnęła za sobą dwie duże walizki. W jednej miała książki, w drugiej ubrania i buty. Poza tym nie posiadała niczego więcej. W wieku dwudz